در رویاهایم دیدم که با خدا گفتگو میکنم.

پرسیدم:چه چیز بشر شما را سخت متعجب می سازد؟خدا پاسخ داد:

کودکی شان . اینکه آنها از کودکی شان خسته می شوند وعجله دارند که بزرگشوند و بعد دوباره پس از مدتها آرزومی کنند که

کودک باشند.اینکه آنها سلامتی خود را از دست می دهند تا پول بدست آورند، وبعد پولشان را از دست می دهند تا دوباره سلامتی

خود را بدست آورند.

I dreamed I had interview with god.

Wath surprises you most a bout human kind? God answered: that thay get with childhood. Thay rush

To grow up and then lang to be childarin a gain . that thay lose their health to make money and than

Lose their mony to restore their health .

حال را فراموش می کنند. بنابراین نه در حال زندگی می کنند و نه در آینده . آنها به گونه ای زندگی می کنند که گویی هرگز

نمیمیرند و به گونه ای می میرند که هرگز زندگی نکرده اند. پر سیدم می خواهی کدام درسهای زندگی ات را فرزندانت بیاموزند

اوگفت: بیاموزند که آنها نمی توانند کسی را وادار کنند که عاشقشان باشد . همه کاری می توانند بکنند این است که اجازه میدهند

که خودشان دوست داشته باشند .

They forget the present such that thay live in nither present not future. That thay liveas if thay will

Never die and as though they have lived . I asked what are some of life’s lessons you want your

Children to learn? To learn they can not make any them . all they can do is let them selves be loved .

بیاموزند که درست نیست خودشان را با دیگران مقایسه کنند. بیا موزند که فقط

چند ثانیه طول می کشد تا زخمهای عمیق در قلب آنان که دوستشان داریم ، ایجاد

کنیم اما سالها طول می کشد تا آن زخمهارا التیام بخشیم. بیاموزند که ثروتمند کسی

نیست که بیشترین ها را دارد بلکه کسی است که به کمترین ها نیاز دارد.

To compare them selves to others. To learn that of only

take a few second to open prof found wounds in those

they love and if can take mony years to heal them .

to learn that a rich person is not the one who has the

most but is one who needs the least.

بیاموزند که آدمهایی هستند که آنها را دوست دارند فقط نمی دانند که چگونه

احسا سشان را نشان دهند. بیاموزند که دونفر می توانند با هم به یک نقطه

نگاه کنند و آن را متفاوت ببینند. بیاموزند که کافی نسیت فقط آنها دیگران را

ببخشند بلکه آنها باید خود را نیز ببخشند.

To learn that there are people who dearly but simply do

Not yet know. How to express or show their feelings.

To learn that tow people can look at the some thing &

See if differently them selves. To learn that it is not

Enough that they for give one another but they must

also for give.

.

عالمان دلشوره داشتند از ملاقات با خدا. روز و شب و شب و روز علم می اندوختند. زاهدان دلشوره داشتند از ملاقات با خدا. روز و شب و شب و روز زهد می اندوختند.عابدان دلشوره داشتند و عبادت می اندوختند.

جوانمرد اما دلشوره نداشت ، ذوق داشت و شوق داشت. پاکی جمع می کرد برای روز ملاقات. و می گفت : شما علم و زهد و عبادت جمع می کنید. من اما پاکی و بی باکی. زیرا که آن عزیز ، پاک است و بی باک.

قرن هاست که عالمان و زاهدان و عابدان و جوانمردان می آیند و می روند و ما همچنان نگاه می کنیم و نمی دانیم برای آن عزیز ، کدام عزیزتر است، علم و زهد و عبادت یا پاکی و بی باکی!

وقتي دلت ميگيره .. وقتي دلت آواره ميشه .. وقتي هيچ سرپناهي نداري .. وقتي احساس ميکني توو هفت آسمون يه ستاره نداري ..

وقتي مي فهمي که دنيا با همهء قشنگيهاي زود گذرش فقط يه بازي بوده و تو بازيگرش ... وقتي چشات پُر از اشک هست و يه شونهء مهربون برا گريه کردن نداري ..

وقتي چشماتو مي بندي و مرگ رو آرزو ميکني .. او نوقت به دلت نگاه کن ، به خودت، به گذشته ات و به اتفاقها و عواملي که باعث اين اتفاق شده اند نگاه کن ...

اگر تونستي چيزهايي رو که بدست آوردي، ببيني،بفهمي و درک کني ... اونوقت تو برنده اي حتي اگر به ظاهر بزرگترين شکست زندگيت رو تجربه کرده باشي! چون با چيزهايي که بدست آوردي ميتوني آينده ات رو با پايه هاي محکمتر بنا کني ..

این حرف خیلی قشنگ و پر معنیه

(سعي کن حکمت زندگيت رو بفهمي ... ببين در عوض چيزهايي که از دست دادي چي بدست آوردي ؟)

_{یه وزنه بردار وقتی یه وزنه بر می داره و بالا می بره عضلات خودش هم قوی می شه نیرو می گیره}

_{مگه نه! حالا هر چی اون وزنه سنگین و سنگین تر باشه او هم قوی و قوی تر می شه و اونوقته که}

_{می شه حسین رضازاده ! گفتم: حسین رضازاده یادم به اباالفضل افتاد.}

_{اصلا مگه می شه آدم حسین بگه و بیاد اباالفضل نیو فته؟}

_{اونم اباالفضلی که امام حسین (ع ) روز عاشورا بهش گفت: بنفسی انت:یعنی: فدات بشم!}

_{راستی امام حسین (ع ) با این حرفش اباالفضل رو خیلی بالا برد مگه نه؟}

_{حالا به نظر شما خودش پایین اومد یا خودش با این حرف بالاتر رفت؟}

_{پس بیا از عاشورا و از این جمله نازنین همونطوری که مهر و عاطفه احساس و محبت رو یاد می گیریم}

_{یاد هم بگیریم که اگه یکی رو بالابردیم خودمون هم بالا می رویم همونطوری که اگه یه  جوی آب به یه}

_{مزرعه آبرسونی کنه خودش هم لبی تر می کنه و سبز می شه.}

_{بعضی جوی ها رو ندیدی که از بس سبزند به زحمت می شه در شون آب رو دید!}

_{پس بیا یم همدیگه رو بالا ببریم نه اینکه زمین بزنیم! اگه زمین بزنیم سد معبر می شه و راه خودمون هم}

_{بسته می شه و دیگه خودمون هم نمی تونیم جلو بریم.} 

نگاهت در زلال آب پیداست                                          

حضور فصل باران  با تو زیباست

چگونه با دوبیتی از تو گویم                                          

سزاوار نگاهت بیش از اینهاست   

با آرزوی قبولی طاعات و عبادات همه شما بزرگواران ٬به  استقبال ماه مبارک رمضان ٬ ماه  معنویت و خودسازی می رویم.

زندگی منشوریست که به اندازه هر طیفِ برون آمده از لؤلؤ آن ، رنگ در بطن وجودِ دل انسان آید .

رنگی از جنس محبت یا عشق ، رنگی از جنس تنفر از رشک .

زندگی ، کوچه ای بن بست است که اگر خرق کنی دیوارش ، در پس آن دیوار، کوچه ای دیگر  هست.

کوچه ای که شاید در کنار جویش کودکی بازیگوش با نوایی پر شور قایق انداخته بر رود خیال ،  ناخدایش گشته.

در پناه حق

روزي روزگاري در جزيره اي دور افتاده، تمام احساسها كنار هم به خوبي و خوشي زندگي مي كردند. خوشبختي، پولداري، عشق، دانايي، صبر، غم، ترس، و ... هر كدام به روش خود مي زيستند تا اينكه يه روز دانايي به همه گفت:
هرچه زودتر اين جزيره را ترك كنين، زيرا به زودي آب اين جزيره را خواهد گرفت و اگر بمانيد غرق ميشويد تمام احساسها با دستپاچگي قايقهاي خود را از انبار خونه شون بيرون آوردند و تعميرش كردند و پس از عايق كاري و اصلاح پاروها، آنها را به آب انداختند و منتظر روز حادثه شدند.
روز حادثه كه رسيد همه چيز از يك طوفان بزرگ شروع شد و هوا به قدري خراب شد كه همه به سرعت سوار قايقها شدند و پاروزنان جزيره رو ترك كردند. در اين ميان، ”عشق“ هم سوار بر قايقش بود، اما به هنگام دور شدن از جزيره، متوجه حيوانات جزيره شد كه همگي به كنار ساحل آمده بودند و ”وحشت“ را نگه داشته بودند و نمي گذاشتند كه او سوار بر قايقش شود. ”عشق“ سريعا برگشت و قايقش را به همه ي حيوانها و ”وحشت“ زنداني شده توسط آنها سپرد. آنها همگي سوار شدند و ديگر جايي براي ”عشق“ نماند. قايق رفت و ”عشق“ تنها در جزيره ماند جزيره لحظه به لحظه بيشتر زير آب مي رفت و ”عشق“ تا زير گردن در آب فرو رفته بود. او نمي ترسيد زيرا ”ترس“ جزيره را ترك كرده بود. اما نياز به كمك داشت. 
فرياد زد و همه ي احساسها كمك خواست. اول كسي جوابش را نداد. در همان نزديكيها، قايق ”پولداري“ را ديد و گفت: ”پولداري“ عزيز، به من كمك كن؟
”پولداري“ گفت: متاسفم، قايق من پر از پول و شمش و طلاست و جاي خالي ندارد.
” عشق“ رو به سوي قايق ”غرور“ كرد و گفت: مرا نجات ميدهي؟
” غرور“ پاسخ داد: ”هرگز، تو خيسي و مرا خيس مي كني“
”عشق“ رو به سوي ”غم“ كرد و گفت: اي ”غم“ عزيز، مرا نجات بده...
اما ”غم“ گفت: متاسفم ”عشق“ عزيز، من اونقدر غمگينم كه يكي بايد بياد و خودمو نجات بده
در اين بين ”خوشگذراني“ و ”بيكاري“ از كنار ”عشق“ گذشتند، ولي ”عشق“ هرگز از آنها كمك نخواست از دور ”شهوت“ را ديد و به او گفت:
”شهوت“ عزيز، من را نجات ميدي؟ ”شهوت“ پاسخ داد: هرگز .... برو به درك ..... سالها منتظر اين لحظه بودم كه و بميري! ... حالا بيام نجاتت بدم؟  
”عشق“ كه نمي تونست ”نااميد“ باشه، رو به سوي خدا كرد و گفت:

 خدايا... منو نجات بده ناگهان صدايي از دور به گوشش رسيد كه فرياد مي زد: نگران نباش من دارم به كمكت مي آيم ”عشق“ آنقدر آب خورده بود كه ديگه نمي توانست روي آب خودش را نگه دارد و بيهوش شد پس از به هوش آمدن، با تعجب خودش را در قايق ”دانايي“ يافت. آفتاب در حال طلوع مجدد بود و دريا آرامتر از هميشه. جزيره آرام آرام داشت از زير هجوم آب بيرون مي آمد، زيرا امتحان نيت قلبي احساسها ديگه به پايان رسيده بود ”عشق“ برخاست. به ”دانايي“ سلام كرد و از او تشكر نمود ”دانايي“ پاسخ سلامش را داد و گفت: من ”شجاعتش“ را نداشتم كه به سمت تو بيايم. ”شجاعت“ هم كه قايقش دور از من بود، نمي توانست براي نجات تو راهي پيدا كند. پس ميبيني كه هيچكدام از ما تو را نجات نداديم! يعني اتحاد لازم را بدون تو نداشتيم تو حكم فرمانده بقيه ي احساسها را داري ”عشق“ با تعجب گفت: پس اون صدا كي بود كه بمن گفت براي نجات من مي آد!!؟
”دانايي“ گفت: او ”زمان“ بود ”عشق“ با تعجب! گفت: ”زمان“!!؟

”دانايي“ لبخندي زد و پاسخ داد: بله،”زمان“....
چون اين فقط ”زمان“ است كه لياقتش را دارد تا بفهمد كه ... 

 ”عشق“ چقدر بزرگ است !!!!!!        

بعضي‌ها شعرشان سپيد است، دلشان سياه، بعضي‌ها شعرشان كهنه است، فكرشان نو،

بعضي‌ها شعرشان نو است، فكرشان كهنه،

بعضي‌ها يك عمر زندگي مي‌كنند براي رسيدن به زندگي،

بعضي‌ها زمين‌ها را از خدا مجاني مي‌گيرند و به بندگان خدا گران مي‌فروشند.

بعضي‌ها حمال كتابند،

بعضي‌ها بقال كتابند،

بعضي‌ها انبارداركتابند،

بعضي‌ها كلكسيونر كتابند

بعضي‌ها قيمتشان به لباسشان است، بعضي به كيفشان و بعضي به كارشان،

بعضي‌ها اصلا‏ قيمتي ندارند،

بعضي‌ها به درد آلبوم مي‌خورند،

بعضي‌ها را بايد قاب گرفت،

بعضي‌ها را بايد بايگاني كرد،

بعضي‌ها را بايد به آب انداخت،

بعضي‌ها هزار لايه دارند

بعضي‌ها ارزششان به حساب بانكي‌شان است،

بعضي‌ها همرنگ جماعت مي‌شوند ولي همفكر جماعت نه،

بعضي‌ها را هميشه در بانك‌ها مي‌بيني يا در بنگاه‌ها.

بعضي‌ها در حسرت پول هميشه مريضند،

بعضي‌ها براي حفظ پول هميشه بي‌خوابند،

بعضي‌ها براي ديدن پول هميشه مي‌خوابند،

بعضي‌ها براي پول همه كاره مي‌شوند.

بعضي‌ها نان نامشان را مي‌خورند،

بعضي‌ها نان جوانيشان را ميخورند،

بعضي‌ها نان موي سفيدشان را ميخورند،

بعضي‌ها نان پدرانشان را ميخورند.